ทำได้แค่เพียงใช้ชีวิตไปวันๆตามที่ใจต้องการ อิสระ...มันไม่ได้อยู่ไกลจากตัวเราเลยเพียงแค่เราต้องเปงฝ่ายหามัน สับสน..ก็แค่ใจของตัวเองที่หว้าวุ่น เสียใจ..สลดใจกับชีวิจน้อยๆที่มีค่าของกระรอกที่ดับลง ท่ามกลางการกระทำของชีวิตใหญ่ที่ไร้ค่า สูญเสีย..การเกิดใหม่ของสิ่งที่ไม่มีชีวิตที่ต้องดับสิ่งมีชีวิตคือตึกแทนต้นไม้ อดีต...เปงสิ่งที่มีอยากเอ่ยถึงในบางสิ่ง ลืม...ตอนนี้กลับจามบางสิ่งหลงลืมบางอย่าง เซ้าซี้..ไม่ชอบคนเกาะแกะ ชอบสิ่งใหม่แต่รักสิ่งเก่า คำพูด..เสียใจกับคำพูดของคนที่ไม่คิดหว่ะ หมกหมุ่น..นอนไม่หลับ คิดมากหว่ะ เพ้อ..รำพัน ไม่แคร์..อย่าคิดว่าเราสนใจเพราะเราไม่ได้สนใจ อย่าคิดว่าเรางอนไม่ได้งอน อย่าคิดว่าเราคิดอารายด้วย ความจริงแล้วไม่ใช่เลย ที่บอกมาคือเรื่องจริง ตลก...อยากเหงคนที่เรารู้จักยิ้มเพราะมันจะทามให้เรามีความสุขไปด้วย ไม่อยากเปงคนเก่งที่เอาแต่เยียบย้ำคนอื่น แค่ทามตัวเองให้ดีก็พอ เบื่อ..อารายก็ตาม ความสุข..ครั้งใดที่เรายิ้ม ก็เพราะว่าเรากำลังสุข ขอบคุน..ใครก็ตามที่มาอ่านและก็คนร่วมโลกเดียวกัน จบ..